2011

een dynamisch jaar

de streep

2011
2011 is een dynamische jaar en daardoor misschien niet eens zo’n sterk fotografie jaar. Of in andere woorden. Welke foto’s te kiezen was best een makkelijke.

 

Het besluit om de shop te stoppen is een lastige. Het voelt als falen en het zal ook (forse) financiële gevolgen hebben. Het is wel de juiste beslissing. De lokatie waar de shop is, is mij nooit eigen geworden. Tevens ben ik de voor mij noodzakelijke creatieve vrijheid kwijt geraakt.

 

Bij terugkomst eerst maar eens beginnen aan hard werken (in loondienst) om de financiële gaten te dichten. En als ik het aandurf, de eerste stappen zetten om fotografie in een professionele vorm te gieten. 

 

2011 is ook het jaar waarin een goede vriend omkomt bij een tragisch auto ongeluk. Iets wat mij tot denken zet. Dat het leven soms ook gewoon hard en oneerlijk is en dat je er maar het beste van moet maken. Ga een droom achterna, wordt er uit wakker als het een nachtmerrie dreigt te worden. In die zin realiseer ik dat het stoppen van de shop daarin een lichtend voorbeeld is. 

 

2011 is ook het jaar van de eerste betaalde opdracht. Of dit een succes is, is maar de vraag. Een culinair festival zonder rand programmering. Kortom, alleen maar etende mensen. En zoals de meeste fotografen weten, en ik nu dus ook: “etende mensen staan nagenoeg nooit charmant op de foto”. Het is misschien is daarom ook wel tekenend dat nou net deze foto’s uit mijn archief op de computer zijn verdwenen. Het gevolg van het onhandig opzetten van een gestructureerd archief in de eerste stappen naar professionalisering.

 

Verder is 2011 het jaar van zoeken naar de richting waarin fotografie op een professionele manier vorm gaat krijgen. Festival fotografie lijkt hier in eerste instantie de weg te zijn. Met zijdelingse uitstapjes naar wat meer creërende vormen van fotografie. Live printing op festivals met de Fotofabriek, of nog verder zoeken naar abstractie.

 

Er begint wel een duidelijke kenmerk te ontstaan in mijn werk. Ik zoek graag naar de candid momenten als het gaat om personen. Verder blijft het verliezen in abstracte details een onderdeel van mijn stijl.

 

Gelukkig ben ik wel afgestapt van de digitale passe partouts.