2013

toename in diversiteit

kill your darlings

2013
VEEL TEKST DEZE KEER!

De splitsing is gemaakt. In dit archief, 2013, zullen geen foto’s terecht komen van opdrachten uit de sociaal culturele of corporate hoek. Hiervoor kan je, bij interesse, wel terecht bij Concretestate.
Je zou af kunnen vragen of die splitsing niet zonde is?! Ik ben echter van mening dat wanneer diverse fotoseries sterk zijn en tegelijkertijd enorm van elkaar afwijken, zij beider bij vertoning op één plek niet tot hun recht komen.
Sterker nog, zelfs binnen de onderstaande foto’s zou een splitsing niet misstaan.


De kenmerken van 2013

Duidelijk veel nachtelijke uurtjes met de camera. Hierbij is off camera flash echt een onderdeel van mijn signatuur geworden. Ook is er duidelijk een trend waarneembaar dat gebruikte lichteffecten in de zaal meer zijn dan alleen maar een lichteffect. Soms lijken de onderwerpen een te zijn met de stagelights van het betreffende podium.
Ook de fascinatie voor handen blijft een terugkerend thema. En zoals je zal zien: “zelfs binnen mijn eerste stappen in de wereld van naaktfotografie komt dit terug”.


Richting bepalend.
Meest indrukwekkende en richting bepalend in 2013 is Studio Stekker. Zes dagen lang in de boezem van muzikanten mee draaien in hun creatieve proces. Met een uitgesproken moment: “de overgang van Kyteman met trompet naar Colin Benders met een modulaire synth”. Waarbij de electronisch muzikale symbiose tussen hem en T Raumschmiere wel het meest in het oog springt.
Ik zie mij daar nog steeds zitten. Uren op de grond van de studio, in mijn eentje met een camera. Onvergetelijk!!
Overigens niet onbelangrijk om te vermelden welke spinoff deze week heeft gegenereerd. Inc vriendschappen, contacten en andere projecten waar ik tot op de dag van vandaag uiteindelijk met de camera een rol speel.


De schoonheid van troep.
Na twee pittige jaren, waarin spannende financiën en de angst voor de brievenbus wat aan het afnemen zijn, moet ook de persoonlijke huishouding eens op de schop. Bizar eigenlijk dat wanneer primaire zaken voor levensonderhoud/behoud een te grote rol in je leven spelen, je op andere fronten minder aandacht geeft. Maar goed, dit jaar ook dat maar eens onder handen genomen.

Je kent het wel?! Zaken die je niet weggooit omdat ze ofwel handig kunnen zijn, ofwel een soort intrinsieke waarde bezitten. Ik kan mij zo voorstellen dat veel mensen ook wel een lade, doosje, kistje of plekje in de schuur hebben met die losse meuk. Typisch de kenmerken van het evolutionaire verzamelgedrag van de mens. Als je je daar niet in herkent kan ik alleen maar zeggen: “ik bezit dat kenmerk wel en dus ook zo’n lade”.
In 2013 kom ik dus tot een oplossing hoe mijn huis te ontdoen van losse zooi zonder in gevecht te komen met dat gevoel dat het zonde is om weg te gooien. Mijn oplossing? Maak er foto’s van zodat ze soort van waarde behouden en gooi het alsnog weg!
Overigens realiseer ik mij dat ditzelfde gevoel een rol speelt bij het proces van selecteren en bewaren van foto’s. Voor fotografen onder ons, het wel bekende proces kill your darlings. Blijft een uitdaging, tot op de dag van vandaag en is in zekere zin terug te vinden in deze archieven.

 

Naakt fotografie.
In 2013 word ik gevraagd mee te doen aan een fotoproject tbv een goed doel in Bogota. De foto’s, met als doel verkoop tbv opbrengst van het goede doel en het symboliseren van de contrasten tussen armoede aldaar en het rijke westen alhier die leiden tot de betreffende armoede. Het project is uiteindelijk gestrand, de foto’s zijn echter gebleven.
Het is de eerste ervaring met naakt fotografie. Waarbij de gegeven directive bijdraagt om over een mentale drempel heen te stappen te weten: “Ben ik wel in staat het fotografisch goed neer te zetten terwijl de model(len) zich kwetsbaar opstellen edoch krachtig blootgeven”?!
Nu deze mentale drempel geslecht is heb ik in 2013 ook nog een volledige low key shoot gedaan #durftevragen. Volledig naar eigen inzicht om de wegen binnen het veld van naaktfotografie te ontdekken en daarmee het spanningsveld van kwetsbaarheid en kracht in beeld te brengen. Want los van de schoonheid is dat wat naaktfotografie voor mij met zich mee draagt.

Dankwoord.
2013 heeft veel gedaan in mijn ontwikkeling en heeft mij duidelijk verder gebracht. In het bijzonder wil ik de modellen bedanken voor het meehelpen in het Bogota project en mijn eerste low key shoot.
Tevens een bijzonder dankje naar de boys van Vers Vermaak. Zonder de kansen die ik heb gekregen van hen was ik nu, met de professie fotografie, niet gekomen waar ik nu ben.

diversiteit

over de drempel

declutter

practical

counting